WWWWOOOOOWWWWW 2!!!!!!!!!!

Hola Amigos,

Na het minder leuke bericht van gisteren nu weer het vervolg van onze reiservaringen, een lang verhaal nu:

Het was leuk jullie allemaal gekend te hebben, maar het is tijd om afscheid te nemen. Manu was, nee, IS het paradijs! En we willen er niet meer weg! Dus vaarwel!

Nee, onzin natuurlijk. Maar het was echt geweldig....op onze medereizigers na dan.

We zouden eigenlijk op maandag 13 augustus vertrekken, maar toen we op zaterdag even naar het reisbureau gingen kregen we te horen dat we al op zondag de 12e zouden vertrekken. Toen nog even gauw van de dag genoten; massage gehad (om de spieren na de Incatrail te verwennen) en naar een film (Ratatouille) gekeken onder het genot van een heerlijke maaltijd.
De volgende dag werden we om 6:30 uur opgehaald en maakten we kennis met onze gids (Ryse, kenden we al uit Huacachina), kokkin, chauffeur en medereizigers; 2 bevriende gezinnen....helaas.
We namen plaats achterin de Toyota Hi-Ace en begonnen, naar later bleek, aan een monsterrit door de bergen. Maar mooi was het wel. Het landschap veranderde van kale bergen in nevelwoud en tot slot in echt regenwoud. We kwamen rond 19.30 uur aan bij onze eerste lodge.
De volgende dag weer vroeg op en met de bus verder. Na ongeveer een uur kwamen we bij de Rio Alto Madre de Dios, de rivier waar we verder met een bootje over gingen. Geweldig, zo mooi om vanuit een bootje de jungle te zien! Tussendoor even gestopt om te genieten van natuurlijke hotsprings en lekker te lunchen. Ook hier wist de kok weer met weinig middelen iets geweldigs op tafel te zetten. Toen weer verder en aan het eind van de middag kwamen we aan bij Bonanza. Dat is de plek waar Ryse vandaan komt. WAT EEN PARADIJS!!! Heerlijk tussen de bananenbomen, ananasplanten, exotische bloemen en bomen en vogels te zitten.
´s Avonds nog even de jungle ingegaan om naar spinnen, mieren e.d. te kijken. Was erg spannend.
De volgende dag een jungletocht van zo´n 8 uur naar een andere rivier gemaakt. Onderweg een groep apen gezien, een groep van 300 wilde zwijnen gehoord (gelukkig alleen gehoord en niet gezien! Was behoorlijk angstaanjagend om te horen), spinnen gezien, pootafdrukken van jaguars gezien en veel mieren...heel veel mieren. Enkelen kunnen je erg hard bijten en je zelfs koorts bezorgen! We hebben bij een riviertje op een boomstam gezeten en gelunched; heerlijke gekruide rijst met kippenpoot en salsa opgevouwen in bananenblad...ook weer heerlijk! Aan het eind van de middag bij een rivier ons kamp opgeslagen en heerlijk geslapen bij het gekwaak van padden.
Volgende dag weer naar Bonanza. Maar nu via een korte route...we waren er al na ongeveer 1,5 uur. Daar een verjaardagslunch gehad, want de vader van Ryse was jarig. Toen nog even in een hangmat gelegen en vervolgens weer in de boot. Onderweg verschillende keren uit de boot, want het was te ondiep, dus moest er geduwd worden. Tegen de avond langs de rivier onze tenten opgezet, een groot kampvuur gemaakt en gegeten. Toen weer heerlijk geslapen en om 5 uur weer op. Vlakbij onze slaapplaats waren grote zandwanden waar ´s ochtends de papegaaien komen om zand te eten (is goed voor hus spijsvertering). Helaas was het slecht weer (voor het eerst regen tijdens onze vakantie!), en daardoor waren er maar weinig papegaaien. Daarna terug naar de plaats waar de bus weer op ons stond te wachten en vervolgens terug naar Cusco, waar we rond 20:00 uur gesloopt aankwamen. Maar wat was het mooi!
Gisteren zijn we bij Ryze langsgegaan en we hoorden dat het goed ging met zijn vrouw en kind...zijn huis is zelfs vrijwel niet beschadigd! Toch komen zijn vrouw en dochtertje naar Cusco en vanmiddag gaan we met hen naar de Mercado Negro...gestolen spullen kopen :-)
Nou, that´s all folks. Alles kort samengevat. Over de gezinnen vertellen we wel weer als we terug zijn. Het enige dat we willen zeggen is dat we niet meer op excursie willen met bevriende gezinnen...dat werkt gewoonweg niet. Maar we hebben ons er niet teveel door laten beïnvloeden hoor. Wij waren WEL erg tevreden...

Nu nog een paar dagen Cusco, maandag pakken we onze spullen weer en gaan dan naar Puno aan het hoogstgelegen bevaarbare meer ter wereld, Lago Titicaca. Tegen die tijd horen jullie weer van ons.

Overigens nog veel dank voor jullie bezorgdheid en betrokkenheid en jullie leuke, lieve berichtjes.

Liefs Vic en Cin