Adios America, Hola Holanda

Hola amigos,

Ons vorige berichtje kwam nog vanaf Ilha Grande...nu zijn we weer terug in Nederland! Nog even iets over Ilha Grande. In eerste instantie leek dat we op donderdag weg moesten van dat mooie eiland. Ik schreef in mijn vorige berichtje al dat we toch een dagje langer konden blijven. We hebben die dagen heerlijk op het strand gelegen. Daarnaast hebben we een boottocht naar "The Blue Lagoon" gemaakt; een geweldige lagune met helder blauw water en waar we met onze snorkels talloze vissen om ons heen zagen. We zijn ook naar een grot geweest waar ook het zeewater naar binnen kwam en waar van onder licht binnen kwam. Dit gaf een geweldige lichtinval en met onze snorkels op zagen we ook weer talloze vissen. Het is een beetje moeilijk in woorden weer te geven, je moet het gezien hebben...echt geweldig. Daarna nog naar Laguna Verde gegaan en dat was zowaar nog mooier dan de Blue Lagoon!
Dan nog een ander leuk verhaal. In de Pantanal spraken we met een gids (Roni Anaconda...jaja) die ons zei dat een vriend (tevens gids in de Pantanal) op Ilha Grande woonde met de exotische naam Dino Latino. Toevallig kwamen we hem tegen en hij heeft uren voor ons naar verblijfsruimte gezocht, zonder succes. Toen we vrijdag onze rugzakken op onze rugjes hadden gehesen en om 16.45 uur naar de boot liepen (die om 17.00 uur vertrok) kwamen we hem tegen en wat denk je...hij had een ruimte gevonden waar we die nacht konden blijven! Wij dus meteen de datum van de boottickets laten veranderen en NOG een dagje genieten op het eiland! Als dank heb ik hem mijn t-shirt met opschrift "This is my good shirt" (op verschillende foto's op deze site te zien) gegeven, hij vond hem geweldig. Tijdens een van de boottochtjes heeft Cin trouwens nog een oester gegeten. Ze vond hem best lekker...alleen heeft hij haar toch weer een paar dagen (tot nu toe) diarree bezorgd.
Zaterdag was het om 17.00 uur dan toch echt tijd om afscheid te nemen van Ilha Grande :-( Dat bezorgde mij toch even een brok in mijn keel, dit was toch echt het begin van het einde van onze vakantie. Om 22.00 uur vertrok onze bus uit Angra dos Reis (de haven waar de boot aankwam) naar Sao Paulo. Om 5.00 uur kwam de bus daar op het busstation aan. We hadden bijna niet geslapen door het geslinger door de bergen en het vreemdste was: we moesten de klok een uur vooruit zetten...terwijl we naar het westen gereisd waren! Heel vreemd, maar het bleek toch echt 6.00 uur te zijn. Met een andere bus naar het vliegveld gegaan. Onderweg kwamen we nog door favella's. erg triest te zien dat mensen zo moeten wonen.
Om 6.30 uur waren we op het vliegveld en toen begon het lange, lange wachten. Om 20.00 uur konden we pas boarden. we waren bekaf en konden nergens slapen. Overal stonden bankjes met leuningen waar je met geen mogelijk op kon liggen of slapen. Maar om 20.40 vertrok ons vliegtuig dan eindelijk en om 10.30 kwamen we aan in Madrid, na een vlucht van tien uur (denk aan het tijdsverschil). Om 12.30 uur vertrok het vliegtuig naar Amsterdam waar we om 15.15 uur landden. Toen we de aankomsthal uitkwamen stonden Aad en Marian ons daar op te wachten met een spandoek: Cinenvic.waarbenjij.nu welkom thuis. Geweldig! In Arnhem aangekomen zagen we ook mijn ouders en Martine en Erny weer. Heerlijk om ze weer te zien! En we willen iedereen weer zien. De vakantie is afgelopen en nu is de tijd aangebroken om op te ruimen en te gaan wennen aan het leven in deze gestresste, drukke wereld. Het zal niet meevallen, maar waarschijnlijk (tot onze grote angst) zullen we er snel weer aan gewend zijn :-(

Dan willen wij iedereen bedanken voor de reacties. We hebben al gehoord dat verschillende mensen ons op de voet gevolgd hebben. Wij hebben kennelijk veel mensen vermaakt met onze verhalen en foto's. Bij deze, heel graag gedaan. Verder heeft het ons gedurende de reis veel goed gedaan de berichtjes te lezen. Wij waren elke keer weer benieuwd wat ons te wachten stond. Iedereen hartstikke bedankt voor de leuke berichtjes.
Tot slot wil ik nog een ding kwijt over mijn reisgezelschap...ze is de beste en ik ben echt dolgelukkig dat ik met haar getrouwd ben! Cin, de meeste dank aan jou! Zoals ik al eerder gezegd heb, als we deze reis goed doorkomen, dan redden we de komende 80 jaar met gemak. Nou, dat mogen er van mij wel 100 worden!
Tot zover, heel veel liefs (ook namens Cin),

Vic